Solvency II

Bij Solvency II zijn de financiële eisen een betere weerspiegeling van de risico’s die verzekeraars lopen. Er moet meer kapitaal aangehouden worden als er voor meer risico wordt gekozen. Dezelfde verplichtingen met een hoger risico betekenen dus ook een hogere solvabiliteitseis. Er wordt daarbij gekeken naar de toekomstige risico’s.

Bij Solvency I worden de solvabiliteitseisen gebaseerd op volumegrootheden uit het verleden. Hoe meer bedrijfsvolume in het verleden, hoe meer solvabiliteit je nodig hebt.

Solvency II sluit beter aan bij het risicomanagement van grote verzekeraars en is gericht op de toekomst in plaats van op het verleden.

• Stimuleren van goed risicomanagement bij (her)verzekeraars, omdat dat een positieve invloed heeft op de aan te houden solvabiliteit. Bij goed risicomanagement wordt voorkomen dat er voor een risico meer kapitaal aangehouden wordt dan nodig is, waardoor de kosten niet onnodig stijgen.
• Betere bescherming voor polishouders. Als er meer risico genomen wordt, dan moet er meer kapitaal aangehouden worden, waardoor elke polishouder in dezelfde mate beschermd wordt.
• Lagere kosten, omdat er door de op risicogebaseerde solvabiliteitseis een betere aansluiting is bij de interne bedrijfsvoering van grote verzekeraars. Er zijn dus geen aparte administratie en systemen meer noodzakelijk zijn zoals bij Solvency I nog wel het geval is.
• Op groepsniveau bepalen van de kapitaalseis voor (her)verzekeraars die in meerdere landen actief zijn. Het toezicht op groepen sluit daardoor beter aan bij de wijze waarop groepen worden bestuurd. Door diversificatie binnen de groep is over het geheel een lagere solvabiliteit mogelijk. Diversificatie wil zeggen dat niet alle risico’s op hetzelfde moment tot een claim zullen leiden mits de factoren die de risico’s beïnvloeden onafhankelijk van elkaar zijn.
• Meer uniformiteit binnen Europa met betrekking tot de regelgeving. Hierdoor wordt gelijke concurrentie binnen de EU mogelijk en wordt integratie van de EU-verzekeringsmarkt gestimuleerd.

Bij Solvency II zijn er drie pijlers die afgeleid zijn van Basel II, de regelgeving die geldt voor de bankensector. Het gaat om de volgende pijlers:

1. kwantitatieve eisen
2. kwalitatieve eisen en toezichtsactiviteiten
3. marktdiscipline en toezichtsrapportage

De eerste pijler bestaat onder andere uit de waardering van activa en verplichtingen, de minimale kapitaaleis (MCR) en de risicogevoelige kapitaaleis (SCR). De kapitaaleisen weerspiegelen voor zover mogelijk alle kwantificeerbare risico’s van (her)verzekeraars. Als de (her)verzekeraar niet voldoet aan de SCR dan moet de kans op een faillissement beperkt worden en dan neemt de toezichthouder actie conform de regelgeving in de tweede pijler. Als er niet voldaan wordt aan de MCR dan worden er strengere maatregelen genomen door de toezichthouder. De belangen van de verzekeringnemers kunnen dan namelijk ernstig in gevaar komen. Een van de mogelijke maatregelen is dan het niet meer toestaan van het afsluiten van nieuwe productie.

De tweede pijler vult de eerste pijler aan. Bij de tweede pijler moet je bijvoorbeeld denken aan interne risicomanagement processen of aan aspecten van operationeel risico. Onder operationeel risico wordt onder andere verstaan het risico op verlies door inadequate of falende interne processen, mensen of systemen. De tweede pijler stimuleert goed risicomanagement. Het toezicht wordt uitgeoefend om de verzekeringnemer te beschermen, door de financiële positie, de gemaakte vorderingen en de methode van ondernemen te beoordelen.
De marktdiscipline van de derde pijler wordt bereikt doordat een (her)verzekeraar jaarlijks informatie over solvabiliteit en de financiële positie van het bedrijf openbaar moet maken. Daarnaast moet er meer informatie gerapporteerd worden aan de toezichthouder. Transparantie, openbare informatie en vergelijkbaarheid zorgen voor marktdiscipline.

Bij het pijlersysteem is het van belang dat naast het beschikbaar hebben van modellen ook aangetoond wordt dat de modellen daadwerkelijk gebruikt worden voor prijsstelling, kapitaal allocatie en het aansturen van de onderneming.

De SCR mag vastgesteld worden via een standaardmodel of via een door de toezichthouder goedgekeurd intern ontwikkeld model. Een eigen ontwikkeld model kan lagere kapitaaleisen tot gevolg hebben. Dit komt doordat een eigen ontwikkeld model (meestal) beter aansluit bij het risicoprofiel van de betreffende (her)verzekeraar. Het model is immers op maat gemaakt. Het ontwikkelen van een eigen model door (her)verzekeraars die op dit moment zo’n model nog niet gebruiken voor hun risicomanagement brengt natuurlijk meer kosten met zich mee dan het gebruiken van het standaard model.

De verwachting is dat de regelgeving met betrekking tot Solvency II over een aantal jaar geïmplementeerd is. Door waardering van alle activa en passiva op marktwaarde wordt met Solvency II aansluiting gezocht bij de verslaggevingsregels van IFRS.

Veel verschillende groepen in veel verschillende landen moeten het eens worden over de regelgeving van Solvency II. Hierdoor ontstaan er compromissen. Om Solvency II succesvol te laten zijn, moeten de compromissen niet ten koste gaan van de oorspronkelijke uitgangspunten van de op het economische risico gebaseerde benadering en het koppelen van solvabiliteitseisen aan risicoprofielen. Compromissen op de oorspronkelijke uitgangspunten zullen leiden tot een variant op het model waarbij risico’s dubbel geteld zullen worden en de kosten van Solvency II gaan stijgen. Daarnaast zal er door de compromissen de mogelijkheid voor (her)verzekeraars ontstaan om de hoogte van de solvabiliteitseis te beïnvloeden, waardoor de markt verstoord wordt.

Colosseus Consulting heeft ervaring op het gebied van Solvency II. We geven daarom graag advies over de keuzes die binnen Solvency II gemaakt moeten worden. U kunt hierbij bijvoorbeeld denken aan de keuze tussen het gebruik van een standaard model of een intern ontwikkeld model voor het vaststellen van de risicogevoelige kapitaaleis. En als u kiest voor het gebruik van een intern ontwikkeld model, dan helpen wij u graag bij de aanpassingen die voor goedkeuring door de toezichthouder nodig zijn.

Wij kijken graag een stapje verder en adviseren u tijdig over de gevolgen die ontwikkelingen binnen uw bedrijf voor Solvency II kunnen hebben. Daarnaast is Solvency II zelf nog volop in ontwikkeling, ook daar zullen wij bij ons advies de benodigde aandacht aan besteden.

Ook al duurt het nog een paar jaar voordat de regelgeving van Solvency II daadwerkelijk geïmplementeerd is, juist door de keuzes die u moet maken, is het van belang dat u nu al begint met de voorbereiding. Om een goede keuze te kunnen maken, is een goed advies van belang en dat kost tijd. Daarnaast zal goedkeuring door de toezichthouder van een intern ontwikkeld model ook de benodigde tijd kosten. Wij adviseren u daarom graag nu al over de te ondernemen stappen, zodat u op tijd klaar bent en de juiste keuzes heeft kunnen maken.