Solvency II; een uitgebreid pakket aan vereisten voor verzekeraars in de EU
Sinds de jaren zeventig van de twintigste eeuw gelden er binnen de EU en haar voorlopers regels voor de solvabiliteit van banken en verzekeraars. In 2002 is een herziening van deze regelgeving voor verzekeraars geïmplementeerd onder de naam Solvency I. Een nog verdergaand voorstel voor regulering van het verzekeringswezen werd in februari 2008 door de Europese Commissie aangenomen onder de naam Solvency II. De inwerkingtreding van Solvency II staat gepland voor eind 2012.
Wie krijgen er te maken met Solvency II?
De Solvency II-wetgeving geldt voor alle (her)verzekeraars in de EU met premie-inkomsten van meer dan vijf miljoen euro. Ook in de EU gevestigde onderdelen van verzekeraars buiten de EU vallen onder de wetgeving. De juridische vorm is niet van belang; voor bijvoorbeeld captives wordt geen uitzondering gemaakt. Naar schatting krijgen ruim vijfduizend verzekeraars in de EU met Solvency II te maken.
Waarom Solvency II?
De Europese Solvency II-regelgeving is primair gericht op het bevorderen van de marktwerking binnen de EU en het beschermen van consumenten. Door regelgeving tot op een hoger niveau te harmoniseren, moet het voor verzekeraars eenvoudiger worden om consumenten in andere EU-lidstaten te bedienen. De Europese consument profiteert daardoor straks idealiter van eenduidige tarifering, ruimere dekkingen en lagere premies. Door strengere eisen te stellen aan minimale kapitaalreserves vermindert Solvency II bovendien het risico dat consumenten te maken krijgen met een verzekeringsmaatschappij die haar verplichtingen niet na kan komen.
Met het ontstaan van de financiële crisis eind 2008 heeft Solvency II een nog zwaardere lading gekregen. Strenger en beter toezicht door de financiële autoriteiten en herstel van het consumentenvertrouwen in de financiële sector vormen nu belangrijke drijfveren. De teloorgang van enkele gerenommeerde financiële instellingen heeft de roep om beter risicomanagement en transparantere rapportages versterkt. Solvency II is daarmee ook een instrument geworden dat bij moet dragen aan het toekomst bestendig maken van het financiële systeem.
Met het ontstaan van de financiële crisis eind 2008 heeft Solvency II een nog zwaardere lading gekregen. Strenger en beter toezicht door de financiële autoriteiten en herstel van het consumentenvertrouwen in de financiële sector vormen nu belangrijke drijfveren. De teloorgang van enkele gerenommeerde financiële instellingen heeft de roep om beter risicomanagement en transparantere rapportages versterkt. Solvency II is daarmee ook een instrument geworden dat bij moet dragen aan het toekomst bestendig maken van het financiële systeem.
Solvency II in het kort
De regelgeving van Solvency II is ingedeeld onder drie pijlers. Binnen deze pijlers komen verschillende thema’s aan de orde:
Pijler 1; Kwantitatieve eisen
Binnen Solvency II wordt solvabiliteit meer dan voorheen gebaseerd op het risico dat de onderneming loopt. Kapitaalvereisten worden gekoppeld aan Enterprise-wide Risk Management (ERM). Verzekeraars zijn verplicht hun eigen Solvency Capital Requirement (SCR) en Minimum Capital Requirement (MCR) vast te stellen op grond van een standaardmodel of een zelf ontwikkeld en goedgekeurd model waarin de risico’s van de organisatie opgenomen zijn.
Pijler 2; Kwalitatieve eisen
Behalve strengere kwantitatieve eisen aan op risico gebaseerde kapitaalreserves, stelt Solvency II ook kwalitatieve eisen aan governance en organisatie. Naast het beschikbaar hebben van adequate modellen moet eveneens worden aangetoond dat de modellen ook daadwerkelijk gebruikt worden voor prijsstelling, kapitaalallocatie en de aansturing van de organisatie. Solvency II stuurt daarmee aan op bedrijfsbrede gedragsverandering, met name op het gebied van risicobewustzijn.
Pijler 3; Vereisten voor verslaglegging
Tot slot stelt Solvency II onder de derde pijler strenge eisen aan de wijze waarop gerapporteerd wordt over solvabiliteit en de algemene financiële positie. Verzekeraars zullen vaker en transparanter moeten rapporteren en communiceren aan toezichthouders. Daarnaast zullen zij meer informatie beschikbaar moeten stellen aan de consument. Deze nieuwe regels stellen verzekeraars voor een uitdaging om de juiste informatie tijdig te ontsluiten en te publiceren.
Pijler 1; Kwantitatieve eisen
Binnen Solvency II wordt solvabiliteit meer dan voorheen gebaseerd op het risico dat de onderneming loopt. Kapitaalvereisten worden gekoppeld aan Enterprise-wide Risk Management (ERM). Verzekeraars zijn verplicht hun eigen Solvency Capital Requirement (SCR) en Minimum Capital Requirement (MCR) vast te stellen op grond van een standaardmodel of een zelf ontwikkeld en goedgekeurd model waarin de risico’s van de organisatie opgenomen zijn.
Pijler 2; Kwalitatieve eisen
Behalve strengere kwantitatieve eisen aan op risico gebaseerde kapitaalreserves, stelt Solvency II ook kwalitatieve eisen aan governance en organisatie. Naast het beschikbaar hebben van adequate modellen moet eveneens worden aangetoond dat de modellen ook daadwerkelijk gebruikt worden voor prijsstelling, kapitaalallocatie en de aansturing van de organisatie. Solvency II stuurt daarmee aan op bedrijfsbrede gedragsverandering, met name op het gebied van risicobewustzijn.
Pijler 3; Vereisten voor verslaglegging
Tot slot stelt Solvency II onder de derde pijler strenge eisen aan de wijze waarop gerapporteerd wordt over solvabiliteit en de algemene financiële positie. Verzekeraars zullen vaker en transparanter moeten rapporteren en communiceren aan toezichthouders. Daarnaast zullen zij meer informatie beschikbaar moeten stellen aan de consument. Deze nieuwe regels stellen verzekeraars voor een uitdaging om de juiste informatie tijdig te ontsluiten en te publiceren.
Onze coöperatie in het kader van Solvency II, Solvency 2 business.
